Η δήλωση του Αλέξη Χαρίτση για την τραγωδία στη Θεσσαλία από τις φονικές πλημμύρες
«Η τραγωδία μεγάλη, τα ερωτήματα αμείλικτα.
Δεν υπάρχουν αρκετές λέξεις για να περιγράψει κανείς αυτό που συμβαίνει. Και όταν υποχωρήσουν τα νερά, όταν θα μάθουμε τον ακριβή αριθμό των θυμάτων, όταν θα φανεί το μέγεθος της καταστροφής τότε η χώρα μας θα είναι αντιμέτωπη με μια τεράστια κρίση.
Κρίση που αφορά έναν κρίσιμο κρίκο στην παραγωγική της αλυσίδα με σοβαρούς κινδύνους για τη διατροφική της επάρκεια. Δεν είναι ένα τοπικό φαινόμενο. Είναι μια εθνική καταστροφή.
Υπάρχουν ευθύνες. Και οι ευθύνες είναι πολιτικές.
Τα ερωτήματα είναι συγκεκριμένα:
• Τι έγινε τα τρία ακριβώς χρόνια που μεσολάβησαν από τον καταστροφικό Ιανό; Που πήγαν τα υπέρογκα κονδύλια για αντιπλημμυρική προστασία που διαφήμιζαν οι υπουργοί της κυβέρνησης Μητσοτάκη και η Περιφέρεια Θεσσαλίας;
• Γιατί παρότι οι επιστημονικοί φορείς προειδοποιούσαν εδώ και περισσότερο από μία εβδομάδα για την ένταση του φαινομένου, το αρμόδιο Υπουργείο δεν έκανε την παραμικρή προετοιμασία και καθησύχαζε τον πληθυσμό διαφημίζοντας την ετοιμότητα του κρατικού μηχανισμού;
• Γιατί καθυστέρησε ο συντονισμός μεταξύ Πολιτικής Προστασίας και Ενόπλων Δυνάμεων με αποτέλεσμα να χαθεί κρίσιμος, πολύτιμος χρόνος τις πρώτες ώρες της τραγωδίας; Είναι δυνατόν ο επιχειρησιακός συντονισμός να πέφτει θύμα των προσωπικών ανταγωνισμών μεταξύ των υπουργών της κυβέρνησης;
“Απέναντι στην πασιφανή πλέον κατάρρευση του «επιτελικού κράτους», η κυβέρνηση για μια ακόμα φορά κρύβεται πίσω από δικαιολογίες γύρω από τα πρωτοφανή καιρικά φαινόμενα. Μετατρέπει μια υπαρκτή απειλή σε δικαιολογία. Αλλά εκεί βρίσκονται οι πιο σοβαρές ευθύνες της. Γιατί άφησε τη χώρα ανοχύρωτη”
Τα δεδομένα είναι συγκεκριμένα:
• Η κυβέρνηση Μητσοτάκη απέρριψε την πρόταση ΣΥΡΙΖΑ, μετά την εκπόνηση του πορίσματος Γκολντάμερ το 2019, για δημιουργία Εθνικής Αρχής για την Πολιτική Προστασία. Με τον τρόπο αυτό άφησε τη χώρα δίχως έναν ανεξάρτητο επιχειρησιακό και επιστημονικά μηχανισμό με θεσμική συνέχεια και ξεκάθαρους στρατηγικούς στόχους.
• Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία του Υπουργείου Οικονομικών, η κυβέρνηση Μητσοτάκη μέχρι 30/6/2023 αξιοποίησε μόλις το 0,5% των διαθέσιμων κονδυλίων για πολιτική προστασία του Ταμείου Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας. Για το θέμα καταθέσαμε πρόσφατα κοινοβουλευτική ερώτηση, η κυβέρνηση όμως απέφυγε να απαντήσει επί της ουσίας.
• Σύμφωνα με δημοσιογραφικές πληροφορίες
(https://www.kathimerini.gr/…/arrythmies-sto-tameio…/) ανάμεσα στα έργα που απεντάσσονται από το Ταμείο Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας λόγω κακού σχεδιασμού και ανωριμότητας υλοποίησης, περιλαμβάνονται και έργα αντιπλημμυρικής προστασίας.
Ισχύει κάτι τέτοιο; Ποια έργα απεντάσσονται; Πώς θα χρηματοδοτηθούν τα αναγκαία έργα αντιπλημμυρικής προστασίας; Ποιο είναι το χρονοδιάγραμμα υλοποίησής τους;
Για όλα αυτά τα ερωτήματα προχωράμε σε νέα κοινοβουλευτική παρέμβαση την Δευτέρα.
• Η κυβέρνηση Μητσοτάκη δεν μερίμνησε για την αναθεώρηση των σχεδίων διαχείρισης κινδύνου πλημμύρας ως όφειλε να κάνει έως τις 31.12.2021, σχέδια που για πρώτη φορά είχε κυρώσει η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ το 2018. Η επί διετία μη συμμόρφωση της κυβέρνησης Μητσοτάκη σε ό,τι αφορά την αντιπλημμυρική προστασία οδήγησε την Κομισιόν να στείλει έγγραφη προειδοποίηση, όπως ανέδειξε πρόσφατα ο Ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ Πέτρος Κόκκαλης.
Δεν υπάρχει κανένα μα κανένα περιθώριο αμφιβολίας.
Η χώρα βρίσκεται σε έναν φαύλο κύκλο διαδοχικών καταστροφών με την πολιτεία να περιορίζεται στην καταγραφή τους.
“Δεν υπάρχουν διαχρονικές παθογένειες στη διαχείριση τέτοιων κρίσεων; Ναι, προφανώς υπάρχουν. Η επίκλησή τους όμως δεν μπορεί να λειτουργεί ως άλλοθι για τις ευθύνες της κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας που από το 2019 επιδίδεται σε ασκήσεις αυτοθαυμασμού. Ευθύνες οι οποίες είναι τελικά εγκληματικές”
Το «επιτελικό κράτος» όποτε αντιμετωπίζει μια δοκιμασία, καταρρέει.
Η κυβέρνηση του κυρίου Μητσοτάκη δεν μπορεί να δώσει τη μάχη με την κλιματική κρίση, δεν μπορεί να λειτουργήσει στρατηγικά, δεν μπορεί να οργανώσει τις κρατικές υπηρεσίες, δεν μπορεί να επενδύσει σε δημόσια έργα υποδομών.
Η χώρα χρειάζεται ολοκληρωμένο Εθνικό Στρατηγικό Σχέδιο αντιμετώπισης των επιπτώσεων της κλιματικής κρίσης.
Η χώρα χρειάζεται ένα Κράτος που θα σχεδιάζει και θα υλοποιεί δημόσιες πολιτικές.
Η χώρα χρειάζεται μια άλλη πολιτική. Πολιτική που θα οχυρώνει την κοινωνία, θα εμπνέει ασφάλεια στους πολίτες, θα εξασφαλίζει το μέλλον της.»