Σήμα κινδύνου στους γονείς μικρών παιδιών στέλνουν οι Ω.Ρ.Λ για τις λοιμώξεις του ανωτέρου αναπνευστικού που βρίσκονται σε έξαρση, καθώς τo 5 με 13% απ’ αυτές οφείλονται σε ιούς που προκαλούν ιγμορίτιδα – ρινοκολπίτιδα!
Γι’ αυτό το λόγο οι γονείς θα πρέπει να γνωρίζουν τα συμπτώματα και να οδηγήσουν έγκαιρα το παιδί στον ωτορινολαρυγγολόγο ή στον παιδίατρο.
«Ηιγμορίτιδα στα παιδιά μπορεί να αντιμετωπιστεί εύκολα στην αρχή, αλλά και πολύ δύσκολα αν αργήσει η έναρξη της θεραπείας», αναφέρει ο Χειρουργός Ωτορινολαρυγγολόγος Μηνάς Ν. Αρτόπουλος, Διευθυντής του Τμήματος Χειρουργικής Τραχήλου-Θυρεοειδούς της ΩΡΛ κλινικής του «ΜΗΤΕΡΑ» και προσθέτει: “Είναι μία νόσος με πολλές αιτιολογίες και χρειάζεται πείρα τόσο στη σωστή και έγκαιρη διάγνωση, όσο και στην κατάλληλη θεραπεία. Είναι δε σημαντική η άμεση παραπομπή από τον παιδίατρο στον ειδικό ωτορινολαρυγγολόγο».
ΙΓΜΟΡΙΤΙΔΑ – ΡΙΝΟΚΟΛΠΙΤΙΔΑ – ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ
Η ιγμορίτιδα είναι φλεγμονή των κόλπων που βρίσκονται στο πρόσωπο. Φλεγμαίνουν όμως και οι υπόλοιποι κόλποι (μετωπιαίοι, σφηνοειδείς και ηθμοειδείς) και ουσιαστικά το σύνολο της μύτης. Γι’ αυτό το λόγο συνήθως μιλάμε για ρινοκολπίτιδα.
«Έχουμε δυο μορφές, την οξεία και την χρόνια ιγμορίτιδα» εξηγεί ο κ. Αρτόπουλος
Οξεία ιγμορίτιδα:
Εμφανίζεται συνήθως μετά από ένα κοινό κρυολόγημα. Είναι ιογενούς αιτιολογίας, αλλά μπορεί και να εξελιχθεί σε βακτηριδιακή και μπορεί να διαρκέσει 10-14 ημέρες. Τα συμπτώματα περιλαμβάνουν:
Ø παχύρευστες βλεννοπυώδεις εκκρίσεις από τη μύτη,
Ø μπούκωμα στη μύτη,
Ø πυρετό,
Ø βήχα,
Ø πονοκέφαλο.
Χρόνια ιγμορίτιδα:
Τα επεισόδια της χρόνιας ιγμορίτιδας μπορούν να εμφανιστούν 4-6 φορές το χρόνο και η διάρκειά τους ξεπερνά συνολικά τις 12 εβδομάδες. Μπορεί να συνοδεύεται από:
Ø ρινικούς πολύποδες (σπάνιοι στα παιδιά),
Ø από αλλεργίες, άσθμα,
Ø ανοσοανεπάρκεια,
Ø κυστική ίνωση,
Ø γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση
Ø και άλλες σπανιότερες παθήσεις.
«Γι’ αυτό το λόγο είναι αναγκαία η στενή συνεργασία του ωτορινολαρυγγολόγου και του παιδιάτρου σε επίπεδο τόσο διάγνωσης όσο και θεραπείας της νόσου που ταλαιπωρεί το παιδί και τους γονείς του» αναφέρει ο κ. Αρτόπουλος.
ΠΡΟΛΗΨΗ ΚΑΙ ΘΕΡΑΠΕΙΑ
Η πρόληψη σε κάθε νόσημα είναι εξίσου σημαντική με τη θεραπεία, αν όχι σημαντικότερη. Στο πλαίσιο αυτό, τρία είναι τα προληπτικά μέτρα που μπορούν να εφαρμοστούν:
1. Η υγιεινή της μύτης θα πρέπει να αποτελεί καθημερινή υπόθεση, με τη χρήση του φυσιολογικού ορού σε πρώτο πλάνο.
2. Το σπίτι θα πρέπει να μην έχει οσμές από τσιγάρο. Οι καπνιστές γονείς θα πρέπει να βρουν κάποιον τρόπο ώστε η ατμόσφαιρα στο σπίτι να παραμένει καθαρή.
3. Η ανακάλυψη των αλλεργιογόνων αυτών που πιθανώς να ευθύνονται για την ανάπτυξη της αλλεργικής ρινίτιδας με ειδικά τεστ.
Στην οξεία ιγμορίτιδα χορηγούνται:
Ø Πολλά υγρά, ούτως ώστε να ρευστοποιούνται και να αποβάλλονται οι βλέννες ευκολότερα,
Ø Φυσιολογικός ορός και αποσυμφορητικά από τη μύτη ώστε να παραμείνει ανοικτή και να μην αναπνέει το παιδί από το στόμα,
Ø Αντιβιοτικά φάρμακα από του στόματος για 10-14 ημέρες είναι η θεραπεία εκλογής,
Ø Σε περίπτωση γνωστής αλλεργικής ρινίτιδας θα πρέπει να χορηγηθεί συμπληρωματικά και ένα αντιισταμινικό φάρμακο
Στη χρόνια ιγμορίτιδα:
Ø Η χρήση αντιβιοτικών μπορεί να διαρκέσει από 2 έως 6 εβδομάδες.
Ø Ισότονα και υπέρτονα διαλύματα ορού (πλύσεις) μπορούν να μειώσουν τις ρινικές εκκρίσεις και το οίδημα.
Ø Η τοποθέτηση τοπικών κορτικοστεροειδών και συμφορητικών μπορούν να χρησιμοποιηθούν για 7-10 ημέρες, όχι όμως για μεγαλύτερο διάστημα.
Ø Η αντιμετώπιση τόσο της αλλεργικής ρινίτιδας όσο και της γαστροοισοφαγικής παλινδρόμησης, ως αιτιών της νόσου, αποτελεί το σημείο κλειδί για την αντιμετώπιση της χρόνιας ιγμορίτιδας.
Ø Η χειρουργική αντιμετώπιση αφορά στις περιπτώσεις εκείνες όπου αποτυγχάνει η συντηρητική-φαρμακευτική αγωγή.
O κ.Μηνάς Αρτόπουλος